ASAL-USULE JAMPIREJO





 

Dhek jaman Mataram Kuna, nalika sing ngasta pusaraning praja panjenengane Rakai Pikatan wilayah Bukit Menoreh kalebu ing wewengkon Mataram Kuna. Wilayah Bukit Menoreh ing jaman semana isih katelah minangka kademangan. Kademangan  ing wilayah Bukit Menoreh pranyata gemah ripah loh jinawi.

Nalika paprentahan Rakai Pikatan iku ing Bukit Menoreh ana sawijining kademangan-kang ora kocap jenenge. Jembare kademangan iku dumadi saka  wilayah wates kulon wiwit Giyanti mangetan engga Kowangan. Wilayah Kademangan iku dipandhegani dening sawijining demang kang banget wicaksana asmane Kyai Ageng Nasaran. Wilayah Kademangan kasebut mung dipanggoni kurang luwih 100 Kepala Keluarga. Kang 20 Kepala Keluarga manggon ing wilayah kidul. Sadurunge dipanggoni dhek biyen wilayah kasebut tanah milik pribadi kang arupa kebon subur kang ditanduri maneka warna empon-empon. Sing nduweni tanah kebonan iku asmane Mbah Dalikem  lan Mbah Ali Rejo.

Kyai Ageng Nasaran mimpin wilayah kademangan kasebut nganti seda. Panjenengane disarekake ing Astana Segrogol. Sawise disarekake dumadakan ing kono thukul wit Ketepeng kang saben taun saya gedhe. Wit Ketepeng iku thukule pas ing sadhuwure makame Kyai Ageng Nasaran.

Makame Kyai Ageng Nasaran iku diziyarahi dening masyarakat saka sajabane kutha   Temanggung kaya ta Ngayojakarta lan Muntilan. Masyarakat kang padha ziyarah ing makame Kyai Ageng Nasaran padha ndedonga. Racake padha ndonga kepengin sugih banjur padha nggawa krikil kang wis diresiki. Krikil itu dinggo jimat (pesugihan).

Sing ziyarah ing makame Kyai Ageng Nasaran iku ana telung kelompok. Kelompok kapisan yaiku peziyarah saka Ngayojakarta cacahe wong telu. Kelompok kapindho yaiku peziyarah saka Munthilan cacahe wong papat lan kelompok kang katelu yaiku saka Surakarta cacahe wong lima. Sadurunge mlebu pesareane Kyai Ageng Nasaran wong-wong mau padha nyuwun palilah marang Juru Kunci.

“ Pak, sowan kula mriki sepindah silaturahmi, kaping kalih badhe nyuwun izin badhe berseh wonten pesareanipun Kyai Ageng Nasaran”

“Nyuwun ngapunten sakderengipun, panjenengan mangertos pesarean punika saking pundi?

“Hla nggih saking bapak kula, bapak kula nggih saking simbah kula”

“Oh, ngaten. Monggo, kula dherekaken, sandhalipun dipunagem”

“Sampun mboten usah. Sandhal kula kersane wonten mriki mawon”

Sandhale diselehake ing ngarep gapura pesarean. Juru Kuci ora oleh ngetutake tekan pesarean. Dheweke mung dikon ngenteni nganti para peziyarah iku rampung anggone breseh lan ndonga.

Anehe nalika wong-wong iku lagi padha ngaturake donga dumadakan kontal tekan ing  sela-selane dhapuran pring kang pating jenggeleg ing sakitere makam kasebut. Kahanan kaya mangkono iku dumadi bola-bali.

Sawise rampung wong-wong mau padha metu saka pasareyan tumuju omahe juru kunci.  Nalika tekan omahe juru kunci ana kahanan sing nganeh-anehi. Sandhal kang maune diselehake ing ngarep gapura pesarean dumadakan wis ana ngarepe omahe juru kunci.

Kajaba makame Kyai Ageng Nasaran, uga tinemu makame Mbah Kyai Ali Rejo dan Mbah Somo Sanyoto. Mbah Kyai Ali Rejo dianggep minangka cikal bakal kang mbuka wilayah Jampirejo utawa sinebut kang mbubak alas Jampirejo. Makame Mbah Kyai Ali Rejo banget ramene, sabab diziyarahi dening masyarakat manca desa utamane ing wulan Sura dan Mulud (Muharram dan Rabiul Awal pada kalender Hijriah).

Ing sawijining wektu ana wong-wong kang asale saka daerah Solo lan Klaten kang pindhah manggon ing Jampirejo. Ing desa Jampirejo wong-wong mau makarya dadi tukang jamu. Dheweke padha gawe jamu karana akeh banget tanduran empon-empon kang thukul ing desa iku. Iya amarga saking akehe tanduran sing arupa empon-empon ana bageyane desa iku sing katelah Ngampon. Ngampon asale saka empon-empon. Saiki wilayah Ngampon dadi tempat pemakaman umum di Kelurahan Jampirejo.

Ing desa kasebut akeh warga sing dodol jamu. Satemah wilayah iku dijenengake Jampirejo. Jampi asale saka kramane tembung Jamu lan rejo kang tegese rame utawa rejeh. Adhedhasar tembung iku wusanane masyarakat njenengi wilayah sing akeh wong dodol jamu kang laris utawa rame utawa rejeh iku desa Jampirejo.


PITAKONAN ING NGISOR IKI DIAYAHI ANA KERTAS FOLIO!!